Księga I Rodział II

,,Szłam ciemnym korytarzem, był bardzo wąski. Po mojej prawej stronie znajdowały się puste cele. Zaczęło mocno bic mi serce. Nagle usłyszałam moje imię:
- Klaudiaa...
Zaczęłam biec, zobaczyłam przed sobą dwie osoby, kobietę i mężczyznę. Stali tyłem. Byli wychudzeni, jednak mieli na sobie piękne szaty. W pewnym momencie, zaczęli się obracac. Kiedy miałam już zobaczyć ich twarze, poczułam jakby zaczęła spadac''
Obudziłam się na podłodze.
- O matko co to był za sen, najpierw ten głos a teraz to? Muszę przestać o tym myśleć.
    Pierwszą lekcją jaką mieliśmy była lekcja wychowawcza. Pani Jola Zakrzewska weszła do sali z jakąś dziewczyną. Była cała na czarno, na głowie miała kaptur, nie chciała pokazać twarzy. Nagle poczułam, że znowu naszyjnik staje się gorący, lecz gdy tylko go dotknęłam był zimny.
- CISZA!-pani Jola próbowała nas jak zwykle uciszyć- Przedstawiam wam waszą nową koleżankę to Olivia Dark. Właśnie przeprowadziła się tutaj ze swoimi rodzicami. Chciałabyś może na coś powie dziec?
- Nie, nie mam nic do powiedzenia.
- W takim razie usiądź. 
Kiedy to powiedziała Olivia spojrzała na mnie, miała czerwone oczy. Patrzyła na mnie jakby chciała wyczytać ze mnie jakieś informacje. Zaczęło mi się robic słabo, wtedy pani Jola powiedziała:
- Olivio tam jest twoje miejsce, usiądź proszę. 
Dopiero gdy już na mnie nie patrzyła, zrobiło mi się lepiej. Kiedy pani zaczęła dalej prowadzić lekcje, postanowiłam spytać się Ew czy widziała to samo co ja:
- O matko jakie ona ma mocno czerwone oczy!
- O czym ty mówisz Klaudia? Przecież one są niebieskie tak jak moje, musiało ci się cos przewidzieć. 
- Jestem pewna, że dobrze widziałam.Spójrz patrzy w naszą stronę. Widzisz czerwone !
- Widzę, że są niebieskie Klaudia jeśli mi nie wierzysz to zapytaj się kogoś innego.
- Ania - spytałam koleżanki siedzącej przede mną - jaki kolor oczu ma ta nowa?
- O co ci chodzi Klaudia, ma niebieskie.
-  Dzięki. 
Byłam pewna, że mam racje. Po dzwonku usiadłyśmy na ławce, czekałyśmy na Damiana. Pod szafkami na przeciwko nas stała Olivia, znowu się nam przyglądała. Ew poszła do toalety, a ja postanowiłam popilnować ławki. Zauważyłam Damiana, który biegnie w moją stronę. Zaczął krzyczeć żebym uważała, ale nie wiedziałam o co mu chodzi. W jednej chwili chwycił mnie za rękę i podciągnął na bok. W tym momencie szafka z pucharami, która była nad ławką spadła na dół. Gdy to zobaczyłam zaczęłam się trząść ze strachu. Spojrzałam przed siebie i zauważyłam wściekłą Dark. 
,, To jeszcze nie koniec, poznasz jeszcze gniew rodu Dark'ów '' usłyszałam jej głos w swojej głowie. Nie wiedziałam o co chodzi. Zaczęło mi się robic słabo. Nie wiem co się działo dalej. Gdy otworzyłam oczy zobaczyłam, że znajduje się w jakimś pokoju, byłam w gabinecie pielęgniarki. Podniosłam się i zobaczyłam śpiących Ewe i Damiana oboje o czymś rozmawiali. Chciałam mi powiedzieć, że czuje się trochę lepiej, ale postanowiłam jeszcze trochę odpocząć. Już miałam zamknąć oczy, gdy usłyszałam znowu ten sam głos co wczoraj. Od razu zdjęłam naszyjnik. Jednak coś było nie tak, zrobił się on czerwony. Po głosie wymawiającym moje imię, było słychać kogoś śmiech. Gdy powrócił do swojego normalnego koloru. Ewa i Damian stali przerażeni obok mnie.
- Klaudia, co to było ?
- Nie mam pojęcia, ale wiem jedno to oznacza, że od teraz moje życie będzie jeszcze większym koszmarem....


***************************************************************

Nareszcie jest rozdział !!!! Udało mi się go napisać, mam nadzieje, że jest ok piszcie w komentarzach :)